Sevgimi nasıl hissettirebilirim?

8 yaşındaki oğlum, kardeşini dövüyor, neden böyle yaptığını sorduğumda da, “gürültü yapıyor, ders çalışamıyorum” diyor ve kendini haklı çıkarmaya çalışıyor. Oğlum bu yıl ilkokul birinci sınıfa gidiyor ve öğretmenine “annem kardeşimi benden daha çok seviyor, beni hiç sevmiyor…” diye ifade etmiş. Ben aslında iki çocuğuma da eşit davranıyorum ama küçükte kronik bronşit olduğundan üzerine daha fazla titriyorum.

Çaresiz kalıyorum

10 yaşındaki oğlum, büyük tuvaletini tutamıyor ve zaman zaman altına kaçırıyor. Bunu gün içinde ve özellikle de okulda daha sık yapıyormuş o yüzden öğretmen çocuğu doktora götürmemizi tavsiye etti. Hastaneye götürdük, bütün tetkikleri normal çıktı ve doktor fiziksel bir sorununun olmadığını söyledi.

Tiklerden kurtulmak mümkün mü?

6 yaşındaki kızımın bir süredir kol tikleri var. Evde bir huzursuzluk olduğunda ya da derslerinde bir sorun yaşadığında kollarında bariz bir şekilde tikler başlıyor ve genellikle kendisini odaya kapatarak yalnızlığa çekiliyor. Geçen yıl bir psikoloğa götürmüştüm.

Ceza çözüm mü?

4 yaşındaki oğlum, birkaç ay öncesine kadar oyuncaklarıyla oynuyor ve gün içinde beni hiç meşgul etmiyordu. Altı ay önce, karşı daireye bir aile taşındı ve bu ailenin biri altı yaşında diğeri iki yaşında iki çocukları vardı. Yeni komşumuzu sevmiştik ama çocukları çok küfür ediyorlardı.

Enes’in günlüğünden

Ebeveynlerimiz bizlerden  üstün başarı ve kendilerini onure edecek sonuçlar  beklerler ve başarısızlığa uğradığımızda büyük bir düş kırıklığıyla sitem etmeye başlarlar…

Yaşlanmaktan korkmamak

Tonybee Hatıralarında “yaşlanmaktan korkmuyorum ama zihinsel üretkenliğimi kaybetmekten korkuyorum…” diyerek, yaşlılık döneminde de faydalı işlerle meşgul olmanın önemini ifade ediyor. 

Hırsızdan çok korkuyorum

39 yaşında bir anneyim. Büyük oğlum yirmi yaşında üniversitede okuyor. Küçük oğlum ise henüz on yaşında ve ilkokula gidiyor. Geçen yıl evimize iki kere hırsız girdi. Birkaç eşya alıp gitmiş hamdolsun bize bir zararı olmadı. Ama bu olaydan sonra, anlamsız korkulara ve endişelere kapılıyorum ve sürekli tedirginim. G

Öfkemi yenemiyorum

20 yaşında bir genç kızım. Altı kardeşin en küçüğüyüm… Ablamlar  evlendiler ben annem ve babamla birlikte yaşıyorum. Babam kısmi felç geçirdi pek hareket edemiyor, ben de şu günlerde  onun bakımıyla ilgileniyorum. Sırf bu yüzden evlenmeyi bile düşünmüyorum. Ablamlar arasıra gelip yardım ediyorlar ama annemle babamın  sürekli bir  bakıma ihtiyaçları  var.

Yediğimi çıkarıyorum

45 yaşında bir kız kardeşim var. Evliliğinin beşinci yılında eşini kaybetti ve bir daha hiç evlenmedi. Şimdi annemden kalan evde yalnız yaşıyor. Oldukça kilolu biri. Doymak nedir bilmiyor, sürekli bir şeyler yeme ihtiyacı hissediyor. Ama yedikten sonra pişmanlık duyuyor ve yediğini çıkartıyor. Birkaç kere doktora götürdüm, ” Bulimia” olduğunu söylediler ama tedaviye devam etmedi. “Ben bunu evde kendi kendime alt ederim” dedi ama yapamadı. Yemek yemek onu pek rahatsız etmiyor ama yemeğin ardından kusma ihtiyacı hissediyor olması çoğu zaman çileden çıkarıyor. Biraz perhiz yapsa daha kötü oluyor. Çünkü hayatta tek zevk kaynağının yemek olduğunu düşünüyor ve yemeği de hayatımdan atarsam geriye ne kalır diyor. Bana Bulimia konusunda birkaç cümle de olsa bilgi verir misiniz? Bundan kurtulmak ve kilo verebilmek için neler yapılabilir? Nezihe G.

İlgi alanlarını genişletin

Bulimia sorunuyla başa çıkmaya çalışan kimseler tıkabasa yemek yerler ve sonra yediklerini kusarak fazla kilolardan kurtulmaya çalışırlar. Araştırmalara göre, bu tür sorunları olan kimseler, kendilerini değersiz hissediyorlar ve onay alma ihtiyacı içinde oluyorlar. Bu ihtiyaçlarını karşılamak için de, çevrelerindeki kimselere karşı fedakarca davranarak onların desteğini ve onayını kaybetmekten kaçınıyorlar. Bu tür sorunu olan kimselerin tek rahatlama aracı yemek yemek olduğundan, küçük bir sıkıntıya kapıldıklarında ya da evde yalnız kaldıklarında hemen yemeklere yöneliyorlar. Bir taraftan yemek yemekten kendilerini alamazken diğer taraftan kilo alma kaygısıyla yediklerini çıkarmaya başlarlar….Size tavsiyem kardeşinizi, psikiyatrist, beslenme uzmanı ve doktor olmak üzere bir tedaviye yönlendirin ve burada sebat etmesini sağlayın. Bununla birlikte hayatta farklı zevk kaynaklarının olduğunu da belirterek, yemek dışındaki keyif alanlarına da yönlendirebilirsiniz. Spor yapmak, güzel sanatlarla meşgul olmak, gezmek, tatile çıkmak, kitap okumak, ibaretlerini yerine getirmek…gibi bize huzur veren ve hayatımıza pozitif anlamlar yükleyen alanlara teşvik edebilir ve ona yemek yemenin dışında da zevk kaynaklarına olduğunu gösterebilirsiniz.

Çaresizim

25 yaşında genç bir bayanım. İki yaşında bir kızım var…Üniversitedeyken eşime aşık oldum ve okulu bırakıp evlendim. Ama o kadar pişmanım ki , inanın içimden başımı taşlara vurmak geliyor. Eşimin, dayağı şiddeti filan yok ama bana karşı çok ilgisiz. Vaktinin çoğunu arkadaşlarıyla geçiriyor, ben ise evde geç vakte kadar onun gelmesini bekliyorum. Eşimle paylaştığımız hiçbir şey yok. Akşam eve geldiğinde işlerini soruyorum bana doğru dürüst cevap bile vermiyor. Şimdi okuluma devam etseydim öğretmen olacaktım, annemi dinlemedim başıma bunlar geldi. Evliliğimi bitirip aileme dönemem, ama eşimin davranışları da beni çok üzüyor. Böyle bir sorunla nasıl başaçıkabileceğimi bilemiyorum. Sanki ömrüm tükendi gitti, çökkünlük yaşıyorum… Kendimi eve hapsettim, bütün ideallerim yok oldu, hayal kırıklığına uğradım. Bana neler tavsiye edersiniz? Ayşenur G.

Hayatın başındasın

Evlilik öncesinde, eş adayları beğenilme duygusuyla doğal yaşam tarzlarının dışında bir kişi olarak ortaya çıkabiliyorlar. Bu dönem, en güzel giysilerini giyiyorlar, en güzel sözcükleri sarfediyorlar ve her konuda itinayla hareket ediyorlar. Evlendikten sonra,

Ayrılık, ikimizi de sarstı

İki yıl önce eşimden ayrıldım. Ve bu ayrılık hem kızımı hem de beni çok sarstı. Bu süreci atlatmak hiç de kolay olmadı. Altı ay boyunca psikiyatriste gittim ve yardım aldım. Şimdi iyiyim ve artık yaşadığım olayı kabullendim. Böyle bir olayın ardından 8 yaşındaki kızımla beraber hayatıma kaldığım yerden devam etmeye karar verdim.